fbpx
Biografie

In 2012 begon ik met een opleiding aan de kunstacademie. Ik was 18 jaar en kwam net van de middelbare school. Het eerste jaar was fantastisch, ik had leuke klasgenoten en het was prettig om in de werkplaatsen nieuwe technieken te leren. Tijdens het tweede jaar van mijn opleiding kreeg ik gaandeweg de overtuiging dat ik me vooral nuttig moest maken. Ik was continu bezig met de vraag: wat is de waarde van kunst maken? Het lukte me niet meer om de academie te zien als een mooie plek waar ik met plezier kon leren en ik werd steeds kritischer en onzekerder over mijn werk.

Halverwege het derde jaar schreef ik me uit voor de opleiding en besloot ik op een biologische boerderij in Portugal te werken. Ik had de boerderij gevonden via WWOOF. WWOOF (World Wide Opportunity on Organic Farming) is een netwerk met allerlei biologische boerderijen die een werkplek en kost en inwoning bieden voor mensen die geïnteresseerd zijn in het leren over biologische landbouw. Ik realiseer me nu hoe veelzeggend het is dat ik uit meer dan honderd boerderijen heb gekozen voor een kleine geitenboerderij, waarvan de eigenaar zich voorstelde als beeldend kunstenaar, componist en architect.

Het huis waarin hij mij ontving had hij zelf ontworpen en gebouwd. Hij had een leegstaand en vervallen huis in het dorp opgeknapt en tot zijn schildersatelier gemaakt. ’s Avonds na het eten liet hij mij zijn schetsen, lithografieën, collages en schilderijen zien en ik maakte notities omdat zijn werk me inspireerde. De drie jaar die volgden, vulden zich met meer vrijwilligerswerk in Frankrijk, een baan in de keuken van een hotel in Zwitserland en meer reizen in mijn eentje. Ik werd zelfstandiger, ontdekte waar ik enthousiast van werd, waar ik goed in was en kwam erachter dat twijfelen bij mijn karakter hoort. Het twijfelen en piekeren is nooit opgehouden en ook nu nog een groot onderdeel van mijn leven.

Toen ik aan het Heroriëntatietrimester op de Vrije Hogeschool begon, verwachtte ik heimelijk dat ik na drie maanden op z’n minst een lange termijnplan zou hebben waar ik vol vertrouwen en enthousiasme aan zou beginnen. Ik kan me herinneren dat ik me boos en teleurgesteld voelde toen het trimester was afgelopen. De drie maanden op de VH hadden niet al mijn twijfels en onzekerheden weggenomen en ik had het gevoel dat ik geen stap vooruit was gekomen. Echter, als ik er nu op terugblik zie ik wel degelijk wat het me heeft geboden. In plaats van krampachtig te zoeken naar een weg waarin ik voldoe aan (mijn eigen) verwachtingen, kon ik door het HOT een stap terugnemen en met behulp van de lessen mijn gedachtepatronen leren herkennen en doorbreken. Ik ontdekte dat iedereen in meer of mindere mate worstelt met gedachten die je belemmeren in waar je mee bezig wilt zijn en dat het bevrijdend is om ze met anderen te delen. Het is een doorlopend proces dat langer duurt dan drie maanden.

Een jaar na het trimester schreef ik me weer in bij de kunstacademie en vervolgde ik mijn studie. Als ik terugblik op de laatste jaren op de academie, zie ik een duidelijke rode draad in mijn werk. De verwondering, zorgzaamheid en verantwoordelijkheidsgevoel voor de natuur. Mijn afstudeerwerk gaat over de verhouding van de mens tot de natuur, de liefde voor het boerenleven, het omgaan met de klimaatcrisis en de zoektocht naar een duurzame plek om te wortelen. Het bevat een serie zwart-wit foto’s, een essay, een briefwisseling tussen mij en mijn vader en een filmisch portret van Anne, een vriendin van mij die er na het behalen van haar diploma aan de universiteit voor koos om in Noorwegen op een boerderij te wonen en werken. In augustus 2020 begint ze daar aan een tweejarige opleiding voor biologische landbouw en duurzame sociale ontwikkeling (Sogn Jord-og Hagebruksskule).

Ik realiseer me nu dat die drie jaren waarin ik niet studeerde, de belangrijkste periode is geweest voor mijn studie. In het jaar dat ik stopte met de kunstacademie was ik eigenlijk niet bezig met de vraag ‘wat is de waarde van kunst?’, maar met de vraag ‘wat is míjn waarde in deze wereld’. En, ‘hoe maak ik deze wereld tot een betere plek?’. Juist de academie, de kunst, het reizen en de periode op de Vrije Hogeschool confronteerden me met deze vragen en door verder te gaan met mijn studie ontstond de mogelijkheid om hier mee bezig te zijn en om die confrontatie aan te gaan.

 

Meer weten over het afstudeerwerk van Dora? Klik dan hier

Deel deze pagina: