fbpx
Biografie

Na het behalen van mijn vwo-diploma koos ik ervoor om nog even te wachten met studeren, met het idee erachter te komen wat ik nou écht wil in het leven. Een grote levensvraag die op dat moment eigenlijk niets meer omvatte dan: wat wil ik hierna gaan studeren? De Vrije Hogeschool moest mij helpen om tot de perfecte keuze te komen, zo was het idee. Maar een jaar later bleek mijn vraag irrelevant geworden, deze veranderde namelijk van ‘hoe gaat mijn pad er precies uitzien?’ naar ‘hoe zorg ik ervoor dat ik blij ben met de keuzes die ik maak en met de onzekerheden die hiermee gepaard gaan?’.

De verschillende wetenschaps- en kunstvakken, de inspirerende (gast)docenten en bovenal mijn medestudenten gaven inzicht in mijzelf en de wereld om mij heen; dat keuzes helemaal niet perfect hoeven te zijn zolang je uitgaat van je eigen kracht. Ik koos uiteindelijk voor de studie kunstgeschiedenis en daar ben ik nu nog steeds erg blij mee. Niet zozeer omdat de studie op mijn lijf geschreven stond, in tegendeel, maar omdat ik niet bang was mijn ingeslagen pad beetje bij beetje aan te passen. Wanneer ik vakken minder interessant vond of tegen dingen aanliep volgde ik een interessante minor, deed ik vrijwilligerswerk of andere nevenactiviteiten die mijn studie aanvulde. Zo bleef ik mijzelf ontwikkelen, niet gedreven vanuit angst maar uit leergierigheid.

Soms vergat ik onderweg wel dat naast keuzes óók ik niet perfect hoef te zijn; in de hectiek van het dagelijkse leven is het soms moeilijk om ruimte te geven aan kwetsbaarheid en falen. Maar nu ik voor een half jaar in Venetië studeer en ik mijn liefde voor kunst iedere dag kan herontdekken in deze prachtige stad, ervaar ik weer de rust en het vertrouwen dat ik eerder vond tijdens mijn jaar aan de Vrije Hogeschool. Meerdere wegen leiden naar Rome, of in ieder geval ergens in Italië. Ik geniet van de weg, zonder te weten waar mijn pad zal eindigen.

 

Deel deze pagina: