fbpx
Biografie

Tijdens mijn examenjaar heb ik het maken van een studiekeuze op een laag pitje gezet, ik wist niet wat ik wilde. Dat hoor je wel vaker tegenwoordig. Dus ik dacht, ik neem een tussenjaar. Ik wilde eerst een half jaar werken en daarna een half jaar reizen in Italië. Maar toen dat idee dichterbij kwam en ik echt een concreet plan moest maken, ging ik weer aan mezelf twijfelen. Kan ik dat eigenlijk wel, zo in mijn eentje, zonder enige structuur in mijn dagelijks leven? Het was al zomer en ik wist het nog steeds niet. Mijn ouders kwamen met het idee om naar een open dag van de Vrije Hogeschool te gaan. Ik twijfelde weer eens, zouden er wel leuke mensen zijn? Is het het wel waard?
Ik ben nét voor het jaar begon, naar een open avond gegaan met mijn moeder. En ik voelde me eigenlijk meteen thuis, er werden dingen gezegd die mij zo enorm aanspraken en het docententeam liet bij mij een warme indruk achter.

Ik heb de stap gezet, ik ben naar Driebergen verhuisd en woonde met 20 mensen op een gang. Samen met mensen die ik op een middelbare school niet direct zou aanspreken. Maar ik ben zo ongelofelijk dankbaar dat ik hen heb mogen leren kennen. Vanaf dag een moesten we al over onze doelen, gevoelens en gedachten praten met de hele groep. Ik merkte toen ook dat ik daar zo enorm veel behoefte aan had. Eindelijk mensen met wie je een echt gesprek kan voeren, mensen die naar je luisteren en waar je veel mee kan delen. Een warm bad.

Een van de voornaamste lessen die ik heb geleerd is om dankbaar te zijn, dankbaar te zijn voor fijne momenten, maar ook voor tegenslagen, om alles wat je meemaakt te omarmen en het om te zetten in waardevolle lessen, omdat juist die momenten jou maken zoals je bent.
Koester je verwachtingen als idealen, kijk met een open blik naar de wereld en twijfel niet over je eigen vermogen.

Deel deze pagina: