fbpx
Biografie

Ik zoek. Ik ben eigenlijk altijd al opzoek geweest, naar iets. Een soort iets waar ik zelfs de woorden niet voor kan vinden. Omdat ik niet goed wist waar ik moest zoeken, zocht ik overal. Wat ik zag vond ik eng. Ik had een angst voor een onbeschreven, steeds maar uitdijende toekomst waar ik blind van werd. Angst voor de verantwoordelijkheid om voor de wereld te zorgen. Angst voor wat ik verschuldigd was aan die wereld.

Zo dwaalde ik de Vrije Hogeschool binnen. Boos, bang maar ook hoopvol om te vinden. Het iets een beetje tastbaarder te maken.

Wat ik vond waren mensen, mooie mensen. Medestudenten, docenten, mijn coach, ik heb zulke mooie woorden met hen gewisseld. Woorden vol troost en steun en kwetsbaarheid. Woorden die ik zorgvuldig bewaar.

Ik kreeg de kans om in mezelf te graven.

Door te dansen, langzaam bewegend over de vloer, ontdekte ik ruimte. Ruimte om met rechte rug en opgeheven hoofd te staan. Door te schrijven, vloeiende, onleesbare lijntjes op papier, ontdekte ik een vrijheid, een toestemming om naar de rouwe randjes te kijken. Door mensen aan te kijken en te luisteren naar de verschillende verhalen die zo eigen waren, durfde ik, zonder enige schaamte, te laten zien wie ik ben. Ik heb daarin veiligheid ervaren. Ik heb tastbare hoop gekregen.

Ik werd aangemoedigd om te blijven kijken, opzoek te gaan naar die kleine lichtpuntjes die in enorme aantallen aanwezig blijken te zijn. Opzoek te gaan naar een plekje in de wereld waar ik me thuis zou kunnen voelen.

Ik ben nog steeds opzoek. Maar heb nu een richting gevonden waar ik in zoek. Ik graaf met blote handen door de aarde, maak wereldbollen van klei. Ik rij bochtjes achteruit op trekkers met aanhangwagens, melk koeien met horens, sla op mijn wijsvinger terwijl ik een vogelhuisje in elkaar timmer, en loop rond in een veels te grote bruinleren jas.

Ik voel de veiligheid van die mooie mensen die, op een afstandje, nog altijd om me heen staan en durf de toekomst in te stappen. En soms, in de stille momenten voel ik iets dat wel verdacht veel op geluk lijkt.

 

Milou vertelt over het atelier creatief schrijven:

Lees hier meer over het atelier creatief schrijven.

Deel deze pagina: