fbpx
Biografie
Ik schrijf deze tekst terwijl ik in de trein zit naar Oostenrijk. Ik ga daar naar toe voor mijn twee jarige master interface cultures aan de kunst universiteit Linz. Op de momenten in mijn leven dat ik voor grote keuzes sta zoals deze denk ik altijd terug aan het Liberal Arts Tussenjaar. Ik begon aan het Tussenjaar (2012-2013) omdat ik wist dat ik iets met het theater wilde maar ik zocht nog naar welke plek mijn plek zou zijn.
In het Tussenjaar ervaarde ik voor het eerst hoe ik mijn creatieve kant samen kon laten gaan met mijn voorliefde voor wetenschap en onderzoek. Ik hoefde in het Tussenjaar niet te kiezen, ze mochten samengaan. Ik ontdekte dat ik niet alleen door taal hoefde te communiceren maar dat ook met beeld mocht doen. Ik durfde in dit jaar voor het eerst echt naar mijzelf te kijken. Wie ben ik? Wat wil ik? En waar wil ik voor gaan? Ik heb daar een vertrouwen gevonden in mijzelf waardoor ik tot op de dag van vandaag mijn keuzes niet laat leiden door angst voor het onbekende. Maar juist door te voelen wat ik graag wil op dit moment. Het niet weten te omarmen en te durven gaan.
Ik heb na het Tussenjaar nog verschillende studies geprobeerd, juist doordat ik bleef bevragen of ik wel op de juiste plek was. Ondertussen ben ik afgestudeerd aan de bachelor Scenografie van de Academie voor Theater en Dans in Amsterdam. Ik werk soms nog in het theater maar maak vooral mijn eigen werk. In mijn installaties probeer ik ruimte te creëren om te ervaren en reflecteren op de ontwikkelingen in de wetenschap en technologie die mogelijk ongrijpbaar lijken maar essentieel zijn voor waar wij als mensheid heen gaan. Door volledig in te zoomen op een abstract onderwerp en dat om te zetten naar een fysieke belichaamde ervaring. Want hoe verhouden wij mensen ons tot elkaar, de wereld om ons heen en tot onszelf? Wat maakt ons menselijk?  Een moment van bezinning in een realiteit die alsmaar sneller door ontwikkelt.
Het Tussenjaar voelt nog altijd als mijn basis. Je jaargenoten, de docenten, de vakken, zij vormen samen met jou het jaar. Ik ben nog steeds dankbaar voor de prachtige mensen die ik dat jaar heb ontmoet. Een plek waar je mag onderzoeken en ervaren. Het niet hoeft te weten. En daarop leert te vertrouwen. Het jaar zal altijd bij je blijven. Er is niet één weg. Eén antwoord.
Beeld © Bas de Brouwer
Deel deze pagina: